CYNE - Wasteland Vol. 1

Het is tijd om weer tot rust te komen na alle hectiek rond de feestdagen. Wasteland Vol. 1 van hip hop-groep CYNE is de eerste stap in de goede richting.  Het album is vooral een project van producers Speck en Enoch, die dit keer een schat aan relaxte beats aan elkaar hebben geplakt. MC Cise Star is slechts een paar minuten te horen, terwijl Akin het op Wasteland Vol. 1 helemaal laat afweten. 


Bio

CYNE staat voor Cultivating Your New Experience en werd opgericht in 2001. Met Time Being uit 2003 maakte CYNE een geweldig debuutalbum vol eigentijdse warme beats, persoonlijke teksten en sociaal-maatschappelijke betrokkenheid. In de loop der jaren volgden albums van een vergelijkbaar hoog niveau (o.a. Evolution Flight en Water For Mars). CYNE is vooral oprecht. Geen ‘money, diamonds and bitches’, maar hip hop met een boodschap.

Verdieping

Wasteland Vol. 1 is echter van een andere orde dan CYNE’s reguliere albums. De nieuwe plaat is namelijk een beattape, alleen uitgebracht op cassette of als mp3 te downloaden. Speck verzorgde de beats op de A-kant, Enoch nam de B-kant voor zijn rekening. Je vindt hier geen normale nummers van enkele minuten, maar zes heuse ‘hoofdstukken’ van elk zo’n tien minuten. Het klinkt allemaal wat pretentieus, maar het resultaat mag er dan ook zijn.

 

Het hele idee van een beattape is leuk. Veel verschillende soorten beats aan elkaar gemixt met af en toe een vocale toevoeging van rapper Cise Star. De lange duur van de nummers kent zijn voor- en nadelen. Aan de ene kant ben ik een voorstander van opgehakte beattapes waarin elk nieuw deel ook als nieuw nummer geldt, zoals Dilla’s Donuts of Ras G’s Down 2 Earth. Zo is het veel makkelijker om de dikste beats van de wat mindere te onderscheiden en heb ik het idee dat ik wat meer overzicht heb. Bij een nummer van tien minuten waarin telkens nieuwe dingen gebeuren is het nogal lastig om alles bij te houden en achteraf te herinneren wat je nou eigenlijk hebt geluisterd. Maar aan de andere kant is dit wel een manier om de luisteraar te dwingen naar een geheel te luisteren (waar ik dan ook wel weer een voorstander van ben) en je mee te sleuren in, in dit geval, CYNE’s beatwereld.

 

 

Die beatwereld is een belevenis. Enoch en Speck laten een grote verscheidenheid aan geluiden horen. Warme, organische, jazzy en loungy beats (zoals bijvoorbeeld in Chapter III vanaf 2:35 of in Chapter V vanaf 5:00), dan weer meer spacey spul (zoals vanaf 2:23 in Chapter I), of een steviger geluid door een gierende gitaar aan het begin van Chapter V. Maar ook funky, soulful en disco-achtige geluiden, onheilspellende soundscapes en heftige bassen of lieflijke pianoloopjes die later weer worden opgeslokt door onverschrokken ritmes. De variatie is eindeloos en van grote klasse. Vooral ook omdat echt alles lijkt te werken en moeiteloos in elkaar overloopt. Haast bij iedere overgang denk ik: ‘Ooow, wat is dit weer lekker’. Maar het gaat wel snel, heel snel zelfs. Sommige beats wil je gewoon langer horen.

In de minuten die Cise Star vol rapt, schijnt ook nog een absurd verhaal over Laserteeth Killmore uit de doeken te worden gedaan. Na een keer of 8 luisteren staat me eerlijk gezegd nog steeds maar weinig van de inhoud ervan bij (iets met buitenaardse activiteiten). Doet het ertoe? Misschien wel, maar het instrumentale gedeelte slokt nog steeds zoveel aandacht op, dat de vocale bijdrage (en Cise Star rapt heerlijk) tot nu nog niet meer is geworden dan de zoveelste afwisseling en laag in het meesterlijke muzikale plaatje. Wasteland Vol. 1 is een originele beattape die de volle 60 minuten boeit. En het maakt in dit geval niet uit of ze er nu 60 nummers van hadden gemaakt of 6. Voor mijn part was Wasteland Vol. 1 gewoon een uur durend nummer. Elke beat verdient het om beluisterd te worden. Wat een creativiteit.

Kortom, een…