Patrick Watson - Adventures in Your Own Backyard

Details
Geschreven door Joep Willemsen

Een avontuur in mijn achtertuin wordt het met dit weer nog niet, maar wel in mijn huiskamer. Het vijfde album van Patrick Watson, Adventures in Your Own Backyard, draait al dagen overtoeren en vervult mijn kamer met subtiele klanken en uiterst knappe melodieën. De Canadees weet perfect kleine nummers groots te brengen. Een heerlijke zit!

 

 

Bio

Patrick Watson (Californië, 1 januari 1979) is een Canadees singer-songwriter. Zijn muziek wordt vaak omschreven als een mix tussen indierock en klassieke muziek, waarbij hij veelal wordt vergeleken met artiesten als Rufus Wainwright, Pink Floyd, Philip Glass en Jeff Buckley.Patrick Watson is tevens de naam van de band die Watson samen met drie anderen vormt. Watson groeit op in het dorpje Hudson, nabij Montréal. In zijn jeugd zong hij in kerkkoren en later verdiepte hij zich in jazz en klassieke stukken op de piano. Toen hij naar de high school ging speelde hij vanaf 1995 keyboard in de skaband Gangster Politics. Een paar jaar later verlaat hij de band om zich op andere muziekstijlen te storten en omdat hij vond dat hij zich niet goed genoeg kon ontplooien. In 2001 kwam zijn eerste album uit, dat Waterproof9 heette. Direct na de thuiskomst van een reis naar Vietnam in 2002 zet hij een vierkoppige band op. In deze groep zitten bassist Mishka Stein, drummer Robbie Kuster en gitarist Simon Angell. Angel kende Watson nog uit de band Ganster Politics, Stein en Kuster kende hij van de universiteit. Deze drie muzikanten vormden echter technisch meer de achtergrondband bij de soloartiest Watson.

 

 

In 2003 werd het eerste album van dit viertal uitgebracht, getiteld Just Another Ordinary Day. Het album werd over het algemeen positief bevonden door recensenten en Watson trad in de jaren daarop op met artiesten als James Brown, Feist, de Nederlandse groep Voicst enThe Cinematic Orchestra. Bij die laatste groep leverde Watson ook een bijdrage aan het album Ma Fleur. In 2006 kwam het album Close to Paradise uit, wat ook internationaal goed werd ontvangen. In 2007 ontving Watson met Close to Paradise de Polaris Music Prize voor het beste album. Na Wooden Arms in 2009, verschijnt met Adventures in Your own Backyward alweer het vijfde album.

 

 

Verdieping

Adventures in Your own Backyward is misschien wel het beste album dat het oeuvre van Watson rijk is. Het is iets minder experimenteel dan Wooden Arms en Close to Paradise en heeft een stuk meer samenhang tussen de nummers. Niet dat het een eenheidsworst wordt, maar meer een verzamelbundel van een en dezelfde schrijver. Verschillende verhalen, maar hetzelfde gevoel en dezelfde kwaliteit. Het heeft iets folkachtigs, de muziek die Watson maakt, maar door de arrangementen er omheen en de orkesten wordt het een genre op zich. Nergens wordt het echter bombastisch, daarvoor heeft Watson – in de baken van geluid die af en toe op je af komt – teveel gevoel voor subtiliteit. De nummers zijn stuk voor stuk mooi georkestreerd, maar hebben wel tijd nodig om te aarden. Het zijn geen meezingers of lekkere deuntjes die Watson ons voorschotelt, maar diepe, gelaagde muziek die je echt moet ontdekken. Zoals in de prachtige instrumentale compositie The Things You Do of Morning Sheets, waar Watson klein begint op een soort Hawai-orgeltje, maar uitmondt in een soort filmische muzieksfeer. Hij maakt daarmee niet makkelijk voor alle luisteraars, maar wanneer Watson je pakt laat je niet meer los.



Adventures in Your own Backyward heeft ontzettend veel. Wanneer het album je niet meteen pakt, geef het de kans en ga er echt voor zitten. Want dat verdient hij, kortom een...